تبليغاتX
خاطرات من و ...

خاطرات من و ...

      

  امشب همه چیز روبراه است

  همه چیز آرام.........آرام

  باورت میشود.......

  دیگریاد گرفتم شبها بخوابم با یک آرامبخش

  تو نگرانم نشو

  همه چیز را یاد گرفته ام

  راه رفتن در این دنیا را هم بدون تو یاد گرفته ام

  یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم

  یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را..... با بالشم بی صدا کنم!!

  تو نگرانم نشو!!!

  همه چیز را یاد گرفته ام!!

  یاد گرفته ام که چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی

  یاد گرفته ام نفس بکشم...بدون تو.. ..و بی یاد تو!

  یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن

  و جای خالی ات را با خاطرات باتو بودن پر کنم!!!

  تو نگرانم نشو!!

  همه چیز را یاد گرفته ام

  یاد گرفته ام که بی تو گریه کنم ...و بدون شانه هایت.....

  یاد گرفته ام که دیگر عاشق نشوم!

  یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم....

  ومهمتر از همه یاد گرفته ام که با یادت زنده باشم و زندگی کنم!!

  اما هنوز یک چیزهست که یاد نگرفته ام....

  که چگونه برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم....!!!!

  ونمی خواهم هم هیچ وقت یاد بگیرم....!!!

  تو نگرانم نشو...

  فراموش کردنت را هیچ وقت یاد نخواهم گرفت...

+ نوشته شده در  جمعه هشتم آذر 1387ساعت 22:39  توسط JoSepH  | 

دریچه ها

 

  ما چون دو دریچه ، روبروی هم 


  آگاه ز هر بگو مگوی هم
 

  هر روز سلام و پرسش و خنده 
 

  هر روز قرار روز آینده
 

  عمر آیینه بهشت اما ... آه
 

  بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه
 

  اکنون دل من شکسته و خسته ست
 

  زیرا یکی ار دریچه ها بسته ست
 

  نه مهر فسون ، نه ماه جادو کرد
 

  نفرین به سفر که هرچه کرد او کرد .

 

                                                                                                                تهران دی ۱۳۳۵

                                                                                                                           م.امید

---------------------------------------

 

  قسمتی از شعر گل 

  هم از دور ببینش .

  بمنظر بنشان و بنظاره بنشینش .

  ولی قصه ز امید هبائی که در او بسته دلت ، هیچ مگویش .

  مبویش .

  که او بوی چنین قصه شنیدن نتواند .

  مبر دست بسویش .

  که در دست تو جز کاغذ رنگین ، ورقی چند ، نماند . 

 

                                                                                                                تهران تیر ۱۳۳۵

                                                                                                                           م.امید

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم شهریور 1387ساعت 9:47  توسط JoSepH  | 

ندارد

    عاقبتم تو شعله ها می سوزم عشقم

  تا می تونی نسبت به من سرد میشی

  می ترسیدم که یه روز از من خسته شی

  از دست چی شدی ناراحت از من

  واست مهم نیست برم تا راحت از درد !

  بمیرم و برم به فضای بیرون از غم ؟

  تا آیینه هم به من نگه بیهوده نشکن

  تا بیهوده اشکم نباره تو شب

  من و دیوونه کردن دوریه دو دستهات

  قلبم تو رو می خواستو نکردی توجه !

  می دونم  دیگه نمی خوای عشقمو

  آروم آروم دارم از یادت میرم

  اما عزیزم می خوام اینو بدونی

  بی تو و چشمهای نازت میمیرم

  چطور دلت اومد بشکنی قلبمو بری

  مگه من نبودم که واست میمردم

  وقتی نبودی غم تو رو می خوردم !

  چشمهای تو آرامشو به من می ده

  چشمهای تو به من می گه

  تو دوستم نداری دیگه 

  منو ببخش اگه دوست بدی بودم

  کاش که من اون چیزی

  که تو ازش حرف میزدی بودم .  

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 12:31  توسط JoSepH  | 

باران داس روی گلبرگ های یاس

  بهارم بی تو ...

  در بهارم

  درخت خانه ام شکوفه ای نداد

  قناری نخواند

  برف ها آب نشد

  هوا سرد ماند و

                        اما !

                             هیچ نبارید .

  آری !

  بهارم بی تو

  هممچو زمستانی ننگین

  سرد بود و هیچ نبارید .

  هرگز ندانستم ...

  بهارم را باد نبرد ،

  بهارم را گم کردم .

  بهارم را نربودند ،

                         بهارم مرا ... .

  بهارم بی تو

  زیر پتویی از غم

  کنار بخاری غرور

  و لباس هایی از نفرت .

  بهارم بی تو

  پرنده ای به دیارم کوج نکرد ،

  پرنده من بود که پرید ،

                                 دور شد ،

                                              رفت .

  بهارم بی تو

  گلهای بهاریم نبود

                           تا

                              پروانه ای بشوم ،

                                                     و کودکی "به شوق"

                                                                          به دنبالم .

  بی تو تنها گل

  گل یخ بود .

  و من اکنون می گویم

                               "آهسته"

                                             "با درد"

                                                      که بهارم بی تو ...

 

                                                                                                                 تیر ۸۷

                                                                                                             ژوزف ، رشت

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 12:23  توسط JoSepH  | 

بدون شرح

 

     sunset

چه غريبانه مي نمايد نواي اين دوري بزرگ... اين همه فاصله ميان من و تو، با کدام قدم ها پيموده مي شود؟ وقتي که نه پايي براي رفتن است و نه نفس هايي که خسته از جستجوي تو به شماره افتند... من همچنان در اين تنهايي تاريک، در اين هواي بي کسي، منتظر، چشم به راهي دوخته ام که انتهايش غروب خورشيد سوزاني است، که آتش فراق تو را به تصوير مي کشد... و چه خوش مي سوزد اين دايره حيران...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم خرداد 1387ساعت 2:57  توسط JoSepH  | 

Rezaya FT 2@fm

این آهنگ رو حتما دانلود کنید خیلی خیلی قشنگه از دست ندید

http://www.4shared.com/file/35511083/98caee5/Rezaya__2fm_Ft_toofan__shayan_-_Beto_Adat_kardeboodam_Rapfacom_Rap08com_.html

رو لینک کلیک کنید بعد رو دانلود

+ نوشته شده در  جمعه سوم خرداد 1387ساعت 1:6  توسط JoSepH  | 

ويروس عشق

 ويروس عشق

 

چيزي که توي مملکت اصيل و با فرهنگ ما زياده، چيزي نيست جز عشق و عاشقي.


هرکسي با يه نگاه، يا صدا عاشق مي‌شه و يا بلعکس متنفر مي‌شه!


اصولا گيرنده‌هاي رمانتيک قلب ما ايرونيا خيلي آنتن دهيش قويه و اتومات و فوري جواب مي‌ده.


اونچيزي که اينروزا ما اسمشو گذاشتيم عشق چيزي جز يه ويروس نيست.


ويروسي که از طريق چشم ها، آهنگ صدا، نوشته ها و تصاوير، اصطکاکات و... منتقل ميشه و

فوق‌العاده

خطرناکه....


وقتي اين ويروس خوشگله وارد تن آدم ميشه يه سري اتفاقاتي به شرح زير صورت مي‌گيره:


?-بالا رفتن دماي بدن (يه چيزي تو مايه‌هاي تب)


2-  افزايش ضربان قلب و اضطراب و هيجان.


3-  کم اشتهايي و يا بلعکس

.
4-  بي تفاوتي نسبت به همه چيز غير از عامل انتقال دهنده ويروس

 

 5- بي‌خوابي و آبريزش از چشم و گاهي بيني و بعضي موارد از دهان.


6-  سردرد، گلو درد، دل درد، درد مواضع ماهيچه‌اي گردن و ستون فقرات و کمر و اجزاي

وابسته.


7-  فلج موضعي مغز و عدم قدرت تصميم‌گيري عقلاني.


8-  تمايل شديد به شماره‌گيري تلفني.


9-  تزلزل شخصيتي و افت قدرت اعتماد به نفس و تمايل به مرگ.


10-  تمايل به خنديدن يا گريه شديد.


11-  افزايش شديد ميل خودکشي.


12-  ضعف شديد و کلي دستگاه عمومي بدن.


13-  تمايل شديد به خواندن شعر، شنيدن ترانه و دراز کشيدن روي تخت.


14-  فوران آه‌هاي متمادي از ته دل.


15-  گيجي، منگي، قاط زدن و ميل زياد به پياده روي.

 


16-  اعتياد به سيگار، ترياک، هرويين، مرفين، کوکايين، کافئين، وازلين، استالين و ...ـئين.

 


17-  فعاليت فوق‌العاده سلول‌هاي تصوير سازي و تخيل مغز.


18-  قاطي کردن شب و روز و ماه و سال و پارکينسون موضعي مخ.


19-  نياز شديد به محبت و آب يخ و چاي و آب قند.


20-  توجه بيشتر به آيينه و وسواس شديد صورتي.


21-  تمايل بي‌اندازه به تکيه کردن به يک شخص يا پشتي محکم.


22-  خواب روزانه و تغيير هويت شخصي از آدم به جغد و گاهي شغال.


23-  مبتلا شدن به بيماريهايي از قبيل مازوخيسم، قانقاريا، کم‌حرفيسم، ورميسم چشمي، کوتاهي

قد و وبا!


24- افسردگي و ... مرگ.


همونطور که مشاهده كرديد، اين ويروس شهرام پهرام حاليش نيست. بي‌رحم و نامرده و توي

تن هرکي بيفته

فيتيله پيچش ميکنه.

+ نوشته شده در  جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 12:50  توسط JoSepH  | 

آرزو

 من دلم می خواهد 

 با تو حرفی بزنم روشن و صاف

 همچو چشمه و از آن پاک و زلال

 عطش خواستنت را شاید ،

 چاره ای تازه کنم !

 یا به تسخیر در ارم همه آن بیراهه

 که صداقت ها و صراحت ها را ،

 زیر ابر انکار ،

 دیر گاهیست که شاید نیست

 من دلم می خواهد ،

 این کهن مصلحتم را به کناری بنهم

 و چو سر باختگان در ره دوست

 بند هر بیم ز پای دل خود باز کنم .

 واژه ها وام بگیرم ز زبان گل سرخ

 و بگویم با تو :

 دوستت می دارم ، نه به سر حد جنون .

 که فراتر ازآن !
 من دلم می خواهد ،

 که رها گردی از این دام شکیب

 و به تندیس یقین در دل سودا زده

 ایمان آری ،

 و به مهمانی شوق ، پانهی بی تشویق ،

 من دلم می خواهد ... 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 10:26  توسط JoSepH  | 

دوباره دلم گرفته

  دوباره دلم ...

دوباره دلم گرفته
دوباره آسمان اين دل ابري شده  ...
دوباره اين چشمهاي خسته باراني شده  ....
دوباره دلم گرفته است و شعر دلتنگي را براي اين دل ميخوانم....
ميخوانم و اشک ميريزم ، آنقدر اشک ميريزم تا اين اشکها تبديل به گريه شوند...
 در گوشه اي ، تنهاي تنها و خسته از اين دنيا  ....
دوباره اين دل بهانه ميگيرد و درد دلتنگي را در دلم بيشتر ميکند.....
 خيلي دلم گرفته است ، مثل همان لحظه اي که آسمان ابري مي شود...
 خيلي دلم گرفته است ، مثل همان لحظه اي که پرنده در قفس اسير است و با نگاه 
 معصومانه خود به پرنده هايي که در آسمان آزادانه پرواز ميکنند چشم دوخته است...
 دلم گرفته است مثل لحظه تلخ غروب ، مثل لحظه سوختن پروانه ، مثل لحظه شکستن
  يک قلب تنها  ...
 دوباره خورشيد مي رود و يک آسمان بي ستاره مي آيد و دوباره اين دل بهانه ميگيرد...
 به کنار پنجره ميروم ، نگاه به آسمان بي ستاره  ....
آسماني دلگيرتر از اين دل خسته  ....
 يک شب سرد و بي روح ، سردتر از اين وجود يخ زده.....
 خيلي دلم گرفته است ، احساس تنهايي در وجودم بيشتر از هميشه است....
تنهايي مرا مي سوزاند ، دلم هواي تو را کرده است....
 دوباره اين دل مثل چشمانم در حسرت طلوعي ديگر است....
 آسمان چشمانم پر از ابرهاي سياه سرگردان است ، قناري پر بسته در گوشه اي از 
 قفس اين دل نشسته و بي آواز است....
 هوا ، هواي ابريست ، هواي دلگيريست....
 ميخواهم گريه کنم ، ميخواهم ببارم  ....
 دلم ميخواهد از اين غم تلخ و نفسگير رها شوم  ....
 اما نمي توانم.....
 دوباره دلم گرفته است ، خيلي دلم گرفته است...
 اما کسي نيست تا با من درد دل کند ، کسي نيست سرم را بر روي شانه هايش بگذارم 
 و آرام شوم.... هيچکس نيست....!!!!

دوستت دارم...

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم فروردین 1387ساعت 20:51  توسط JoSepH  | 

شکایت از دل

باز دلم هواي كسي رو كرده كه نبايد بكنه ...

كسي كه من اجازه ندارم بهش فكر كنم...

كسي كه من ديونشم و در بارش فرياد مي زنم ...

محتاج يك نگاتم...               تا جون دارم فداتم...

كسي كه تمام وجودم رو تسخير كرد

كسي كه تمام بودنم، تمام آرزوم رو در وجودش و در بودنش خلاصه كردم...

كسي كه نگاه كردن بهش، شنيدن صداش،عبورش،بودنش،اسمش،برام آرامش وجود...

كسي كه يك لحظه فكر كردن بهش من رو ديونه ميكنه...

كسي كه دوسش دارم خيلي زياد ...

كسي كه بابت دوست داشتنش خيلي چيزا شنيدم خيلي چيزا همه بهم گفتن خيلي...

ولي من دوستش دارم، ولي من عاشقشم و بس ..

خیلی دوست دارم

دوست دارم

*********************************************************************

ای دل اودیگر مال تو نیست!
 
ای دل شکسته من چقدر تو ساده ای  ...

 در راه عشق به بن بست رسیده ای!
 
چه با اطمینان عاشق شدی و چه لحظات شیرینی

را با عشق سپری کردی اما پایان قصه عشق آنقدر تلخ بود
 
 که همه آن لحظات شیرین را با خود به گرداب برد.....
 
غرورت را شکستی ، اینهمه خودت را زیر پای آن بی وفا خورد کردی اما 
 
هنوز هم بیخیال او نشده ای ! چقدر تو دیوانه ای ای دل ساده من!
 
به تو حق میدهم ای دل ، به تو حق میدم که اینگونه خودت را
 
 برای یک بی وفا خورد و شکسته کنی!
 
ای دل ساده من میدانم اگر این بار در باتلاق عشق فرو روی دیگر کسی نیست
 
 که تو را نجات دهد!
 
در این دنیا دیگر نه عشقی اینگونه نصیب تو می شود 
 
و نه دلی اینگونه اسیر تو میشود!
 
قحطی محبت و عشق آمده و دلهای عاشق همه در به درند!
 
ای دل عاشق و شکست خورده ام چشمهای مرا هم دریاب به خدا
 
 دیگر یک قطره اشک هم در آن نیست!
 
تو عاشق دلی هست که سنگ شده ، و یک ذره هم تو را درک نمیکند!
 
 اگر درک میکرد حال و هوای تو اینگونه ابری و دلگرفته نبود!
 
با اینکه میدانی عاشق یک دل سنگ هستی ، عاشق یک بی وفا 
 
و بی محبت هستی اما باز مثل دیوانه هایی که امیدوار به زندگی هستند با او مانده ای!
 
من از تو شاکی ام ای دل شکسته خورده ....تو با ماندنت با یک بی وفا دو چشم
 
 بی گناهم را از من گرفتی و مرا در آتش عشق بی فرجامت سوزاندی!
 
 ای دل بی خیال آن بی وفا شو! او دیگر مال تو نیست!
 
او دیگر مال تو نیست ...
 
دلی هستی که هنوز در گرو یک دل بی وفایی  !
 
ای دل ساده من در همان قفس سرد و بی محبتی که اسیری بسوز و نابود شو
 
 چون خودت وارد آنجا شدی اما بدان که دیگر:
 
او مال تو نیست!
 
 ای دل شکسته ام بی خیال آن بی وفا شو

جواب دل :

 نميشه نميشه نميشه....

خيل دوستش دارم نمي تونم فراموشش كنم نمي تونم  وجودم رو از عشقش خالي كنم...

با عشقش زندگي مي كنم ...

ديوانه وار دوستش دارم ...

نمي تونم بي خيالش بشم...

نمي تونم ....

 

منبع

+ نوشته شده در  جمعه نهم فروردین 1387ساعت 19:51  توسط JoSepH  |